باید قاب بگیرم حرف هایت را ، همه " عکس " شدند ...!

باید قاب بگیرم حرف هایت را ، همه " عکس " شدند ...!

گذشت آن زمانی که فاصله معنی نداشت ،. آن زمانی که احساس اهمیت داشت ... در این زمانه حتی یک قدم هم فاصله بگیری ... ... جایت را با دیگری پُر میکنند، احساس ... سیری چند!؟؟

بعد از مرگم.... .قلبم راجدا از من خاک کنید......... من ودلم هیچ گاه .....آبمان توی یک جوی نرفت....!!!!

پاشو بیا کمی بغلم کن، ببوس، تا باور کنم حضور تو این دفعه خواب نیست مرا ببوس تا همه ی شهر پر شود این اتفاق هر چه که باشد سراب نیست دنیا سر جدایی ما شرط بسته اند اما دعای شوم کسی مستجاب نیست .... !

پاشو بیا کمی بغلم کن، ببوس، تا باور کنم حضور تو این دفعه خواب نیست مرا ببوس تا همه ی شهر پر شود این اتفاق هر چه که باشد سراب نیست دنیا سر جدایی ما شرط بسته اند اما دعای شوم کسی مستجاب نیست .... !

پاشو بیا کمی بغلم کن، ببوس، تا باور کنم حضور تو این دفعه خواب نیست مرا ببوس تا همه ی شهر پر شود این اتفاق هر چه که باشد سراب نیست دنیا سر جدایی ما شرط بسته اند اما دعای شوم کسی مستجاب نیست .... !

دل من یه روز به دریا زد و رفت پشت پا به رسم دنیا زد و رفت پاشنه ی کفش فرارو ور کشید آستینِ همّتو بالا زد و رفت حیوونی ، تازگی آدم شده بود ... به سرش هوای حوّا زد و رفت دفتر گذشته ها رو پاره کرد نامه ی فرداها رو تا زد و رفت هوای تازه دلش می خواست ولی آخرش توی غبارا زد و رفت دنبال کلید خوشبختی می گشت قفلی هم به روی قفلا زد و رفت

دل من یه روز به دریا زد و رفت پشت پا به رسم دنیا زد و رفت پاشنه ی کفش فرارو ور کشید آستینِ همّتو بالا زد و رفت حیوونی ، تازگی آدم شده بود ... به سرش هوای حوّا زد و رفت دفتر گذشته ها رو پاره کرد نامه ی فرداها رو تا زد و رفت هوای تازه دلش می خواست ولی آخرش توی غبارا زد و رفت دنبال کلید خوشبختی می گشت قفلی هم به روی قفلا زد و رفت

دل من یه روز به دریا زد و رفت پشت پا به رسم دنیا زد و رفت پاشنه ی کفش فرارو ور کشید آستینِ همّتو بالا زد و رفت حیوونی ، تازگی آدم شده بود ... به سرش هوای حوّا زد و رفت دفتر گذشته ها رو پاره کرد نامه ی فرداها رو تا زد و رفت هوای تازه دلش می خواست ولی آخرش توی غبارا زد و رفت دنبال کلید خوشبختی می گشت قفلی هم به روی قفلا زد و رفت