behrad
بی نگاه عشق مجنون نیز لیلایی نداشت/بی مقدس مریمی دنیا مسیحایی نداشت/بی تو ای شوق غزل آلوده ی شبهای من/لحظه ای حتی دلم با من هم آوایی نداشت/آنقدر خوبی که در چشمان تو گم میشوم/کاش چشمان تو هم اینقدر زیبایی نداشت
behrad
هرچند که دلتنگ تر از تنگ بلورم/با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم/یک عمر پریشانی دل بسته به مویی است/تنها سر مویی زسر موی تو دورم/بگذار به بالای بلند تو ببالم/کز تیره ی نیلوفرم و تشنه ی نورم
behrad
عشق مانند یک بیماری مسری است که هرچه بیشتر از آن بهراسی زودتر به آن مبتلا میشوی!!!(
behrad
زندگی با عشق گم شده هم از زندگی بی عشق شیرین تر است!!!(کورش کبیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییر)
behrad
امشب که بلرزید دل و بغض صدایت/آرام روان گشت دلت سوی خدایت/رفتی به در خانه ی آن قاضی حاجات/یاد آر مرا ملتمس لطف و دعایت
behrad
انیس قلب خود تنها خدا کن/خدا را در دل شبها صدا کن/ز خوف حق چو اشکی را چکاندی/به حال این رفیقت هم دعا کن
behrad
کاش میشد که دلم از عاشقی بو ببرد/یار آمده دل را به شکار چشم آهو ببرد/خسته زدلم...بگو خریدار کجاست/تا قلب مرا به شرط چاقو ببرد
behrad
گفتم دل و جان در سر کارت کردم/هرچیز که داشتم نثارت کردم/گفتا تو که باشی که کنی یا نکنی؟/آن من بودم که گرفتارت کردم
behrad
دانستی اگر سوز شبانروز مرا/دامن نزدی اتش جانسوز مرا/از خنده ی دیروز حکایت چه کنی/باز آی و ببین گریه ی امروز مرا
behrad
احساساتم نه خوبند؛نه بد ... اما بخاطر اینکه مال من هستند اهمیت دارند!!!(کورش کبیر)
