چرا فکر مي کنيد مردها دل ندارند ؟ چرا فکر مي کنيد احساس زائيده ي ذهن شماست ؟ چرا اشک هايم را که مي بينيد از تعجب انگشت به دهان مي مانيد ؟ چگونه است که دل شوره هاي من به حساب نمي آيد ؟ چرا نمي توانيد لحظه اي نفس هاي بريده ي مرا تحمل کنيد ؟ ... چگونه بگويم که مردها هم دل دارند دلشان تنگ مي شود گاهي از زور دل تنگي اشک مي ريزند گاهي از رنج ِ فاصله ها نِق مي زنند گاهي براي اينکه درد نکشي درد ميکشند گاهي چتر مي شوند براي آسمان نگاهت بي آنکه بداني گاهي آغوش مي شوند امن بي چشمداشت براي دلت که تنهاست گاهي راه مي شوند براي گام هايت گاهي چراغ مي شوند براي شب هايت با توام بالشت را از ياد نبري ؟ من يادگاري هايم را هر شب روي آن صفحه مي نويسم