چه رسم جالبیست : محبتت را میگذراند پای احتیاجت! صداقتت را پای سادگیت! سکوتت را پای نفهمیت! نگرانیتت را پای تنهایت....

بریم بشینیم سره درس و مشقامون.

سلامــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ و خداحافظــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اي دبستاني ترين احساس من خاطرات كودكي زيباترند يادگاران كهن مانا ترند درسهاي سال اول ساده بود آب را بابا به سارا داده بود درس پند آموز روباه وکلاغ روبه مكارو دزد دشت وباغ روز مهماني كوكب خانم است سفره پر از بوي نان گندم است كاكلي گنجشككي با هوش بود فيل ناداني برايش موش بود با وجود سوز وسرماي شديد ريز علي پيراهن از تن ميدريد تا درون نيمكت جا ميشديم ما پرازتصميم كبري ميشديم پاك كن هايي زپاكي داشتيم يك تراش سرخ لاكي داشتيم كيفمان چفتي به رنگ زرد داشت دوشمان از حلقه هايش درد داشت گرمي دستان ما از آه بود برگ دفترها به رنگ كاه بود مانده در گوشم صدايي چون تگرگ خش خش جارو ي با پا روي برگ همكلاسيهاي من يادم كنيد بازهم در كوچه فريادم كنيد همكلاسيهاي درد ورنج وكار بچه هاي جامه هاي وصله دار بچه هاي دكه خوراك سرد كودكان كوچه اما مرد مرد كاش هرگز زنگ تفريحي نبود جمع بودن بودوتفريقي نبود كاش ميشد باز كوچك ميشديم لا اقل يك روز كودك ميشديم ياد آن آموزگار ساده پوش ياد آن گچها كه بودش روي دوش اي معلم ياد وهم نامت بخير ياد درس آب و بابايت بخير اي دبستاني ترين احساس من بازگرد اين مشقها را خط بزن

قطارها بیهوده می پرسند: " چی؟ چی؟ " نمیدانند در انتهای ریل ها هیچ چیز در انتظارشان نیست...

حموم رفتن به این میگن آره داداش:حموم رفتن نه يعني حموم رفتناي امروزي.. ! كه خودتو گربه شور كني نرفته بياي بيرون.. ! حموم يعني حموم عمومي.. ! یعنی اینکه مادربزرگ بقچه رو ببنده با پيازو ساندويچ گوشت كوبيده شب مونده، صبح زود بری حموم تا اذون غروب.. ! يعني اين پوست لامصبو اينقدر با سفيداب كيسه بکشی كه گوله گوله چرك بیاد وسرخ بشه.. ! حموم يعني كف پاهات پير شه و چروك، بس كه تو آب مونده.. ! حموم يعني مشت و مال دلاك كه شرق شرق بزنه رو پشت و شونه ت.. ، و حال بیاد اين بدن لامصصب.. ، جون بگیره.. ، نفس بکشه.. ! آره داداش.. !

نوشتن یعنی این آره داداش: نوشتن يعني نه نوشتناي امروزی كه نصف خط مي نويسن تازه خسته هم مي شن اسمشو مي ذارن مينيمال.. ! اونوخ زرت و زرت هم لايك ميزنن براش.. ! نوشتن يعني شيش صفحه رو سياه كني و با این حال خواننده بخواد که يه نفس اونو بخونه.. ! يعني ورق اولو نخونده ورق دوم رو ورداره.. ! نوشتن يعني پاورقي هاي قديم.. ! یعنی داستاناي دنباله دار مجله دختران پسران كه لحظه شماري مي كردي تا شماره بعدیش.. ! نوشتن يعني صادق چوبک، یعنی بزرگ علوی، یعنی صمد.. ! آره داداش.. !

عصر ما عصر فريب ... عصر اسماي غريبه/ عصر پژمردن گلدون ...چتراي سياه تو بارون/ شهر ما سرش شلوغه ...وعده هاش همه دروغه/ آسموناش پر دوده ... قلب عاشقاش کبوده/ کاش تو قحطي شقايق ... بشينيم تو يه قايق/ ... بزنيم دل و به دريا ... من و تو تنهاي تنه/ خونه هامون پر نرده ... پشت هر پنجره پرده/ قفسا پر پرنده ... لباي بدون خنده/ چشما خوئه سواله ...مهربون شدن مهاله/ نه براي عشق ميلي ... نه کسي به فکر ليلي/ کاش تو قحطي شقايق ... بشينيم تو يه قايق/ بزنيم دل و به دريا ... من و تو تنهاي تنها/ اونقده ميريم که ساحل ... از من و تو بشه غافل/ قايق و با هم ميرونيم ... اونجا تا ابد ميمونيم/ جايي که نه آسمونش نه صداي مردمونش ... نه غمش نه جنب و جوشش/ نه گلاي گل فروشش ... مثل اينجا آهني نيست/ مثل اينجا آهني نيست ...پس ببين يادت بمونه/ کسي هم اينو ندونه/ زنده بوديم اگه فردا ...وعده ما لب دريا...

من پذیرفتم شکست خویش را/پندهای ذهن دور اندیش را/ من پذیرفتم که عشق افسانه است/ این دل درد آشنا دیوانه است/ می روم شاید فراموشت کنم/ با فراموشی هم آغوشت کنم/ میروم از رفتن من شاد باش/ از عذاب دیدنم آزاد باش /گر چه تو تنها تر از من می روی /آرزو دارم تو هم عاشق شوی/ آرزو دارم بفهمی درد را/ تلخی بر خوردهای سرد را..

سرخوشانـــــه می خندم ٬شوخـــی می کنم و تو نمیدانی .... چقدر سخت اســــت احساس خفگی کردن پشـــت این نقابِ لعنتــی!